Opis

„Obce dziecko” to jedno z najbardziej poruszających opowiadań Gertrud von le Fort – niemieckiej pisarki, której twórczość przenika refleksja nad losem człowieka w czasach duchowego kryzysu. Utwór, opublikowany po raz pierwszy w 1962 roku, ukazuje dramat jednostki uwikłanej w historię XX wieku oraz pytania o winę, odpowiedzialność i możliwość odkupienia.

Bohaterem opowiadania jest Jeskow – młody Niemiec wychowany w świecie dawnego ładu i ziemiańskiej stabilności, który ulega narodowosocjalistycznej ideologii. Po wojnie powraca jako człowiek złamany ciężarem niewypowiedzianej winy. Na drodze jego rozpaczy pojawia się jednak „obce dziecko” oraz dawna miłość, otwierające przed nim przestrzeń łaski i nadziei.

Le Fort kreśli przejmujący obraz świata po katastrofie moralnej. W centrum opowieści stawia tych, którzy zostali upokorzeni i odrzuceni, przypominając, że godność człowieka nie znika nawet wtedy, gdy sam ją podeptał. Obok Jeskowa pojawiają się postacie symbolizujące różne odpowiedzi na zło: ojciec – uosabiający dawny etos odpowiedzialności – oraz tajemnicza dziewczyna zwana Szkiełkiem, która bezwarunkowo pochyla się nad cierpiącymi.

Akcja opowiadania wyrasta z doświadczeń autorki i nawiązuje do świata północnoniemieckiej prowincji inspirowanej Meklemburgią, gdzie dawna kultura dworska – z jej ceremoniałem i poczuciem porządku – trwa jeszcze w cieniu nadchodzącej katastrofy. W tle pojawiają się także dramatyczne wydarzenia historii Europy, w tym wątki polskie związane z II wojną światową.

„Obce dziecko” to opowieść o granicach winy i tajemnicy miłosierdzia – o tym, że nawet na dnie ludzkiego upadku pozostaje możliwość przebaczenia. Poruszająca, głęboko duchowa proza jednej z najważniejszych autorek literatury chrześcijańskiej XX wieku.

Informacje dodatkowe:

Oprawa twarda, płócienna z obwolutą, kapitałką i wstążką (zakładką)
Wydanie I
Format 13cm x 20cm x 1,2 cm
Liczba stron 104

ISBN 978-83-68645-01-9

Wydanie I 2026

Grafika, skład, łamanie i zdjęcia: Anna Słapek